Αρχείο ετικέτας Πελοπόννησος

«Το Χρονικόν του Μωρέως»

Το χρονικό του Μορέως είναι κείμενο του 14oυ αιώνα, που αφηγείται την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους το 1204 και την ιστορία του πριγκιπάτου της Αχαΐας κατά τον 13ο αιώνα, σε ελληνική έμμετρη γλώσσα,  και διασώζεται σε τρία χειρόγραφα. Διασώζεται, επίσης, και μια επίτομη διασκευή σε πεζό στην ελληνική γλώσσα, μεταγενέστερη του 14ου αιώνα, που αποδίδεται στον Δωρόθεο Μονεμβασίας ή, για την ακρίβεια, στον Ψευδο-Δωρόθεο.

godefrid

Το χρονικό του Μωρέως είναι  έμμετρο κείμενο χαμηλής μεν λογοτεχνικής αξίας , όμως έχει μεγάλη σημασία ως πηγή πληροφοριών. Παρά τις ιστορικές ανακρίβειες, που επισημάνθηκαν ήδη από τους πρώτους εκδότες, Buchon και Hopf, είναι χρήσιμη πηγή για την διοικητική οργάνωση και για το δίκαιο της περιόδου της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Περιέχει επίσης πολλές ενδιαφέρουσες και ακριβείς πληροφορίες για την γεωγραφία της περιοχής, την οποία ο συγγραφέας γνώριζε πολύ καλά, και βέβαια είναι σπουδαία μαρτυρία για την ομιλουμένη τότε μεσαιωνική ελληνική γλώσσα. Σήμερα είναι σημείο αναφοράς για την ιστορία όλων των πόλεων και των χωριών της Πελοποννήσου που αναφέρονται σε αυτό.

knights_outremer4

Μπορείτε να το κατεβάσετε και να το διαβάσετε πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο όπου το βιβλίο διατίθεται δωρεάν απο τον ιστότοπο schooltime.gr

xronikon-tou-moreos-ebook-schooltime.gr-2014

Advertisements

Η τσακώνικη γλώσσα – μια αρχαία διάλεκτος

Η Τσακωνική διάλεκτος είναι ελληνογενής διαλεκτική ομάδα που μιλιέται στην περιοχή της νότιας Κυνουρίας της Αρκαδίας. Από την αρχαιότητα έως το 1912 η περιοχή της νότιας Κυνουρίας άνηκε στην αρχαία Σπάρτη και το νομό Λακωνίας αντίστοιχα.Η πρώτη μνεία τής διαλέκτου γίνεται το 1668 από τον Τούρκο περιηγητή Εβλιά Τσελεμπή, ο οποίος κατέγραψε λίγες λέξεις. Στην απογραφή του 1907 τα τσακωνικά δηλώθηκαν ως κύρια γλώσσα από 823 άτομα. Σύμφωνα με πιο πρόσφατες αναφορές (1981, J. Werner), η Τσακωνική μιλιόταν το 1981 από 300 περίπου άτομα. Υπάρχουν ακόμα αναφορές για 2.000 υπερήλικους ομιλητές, των οποίων οι πρώτοι απόγονοι έχουν μόνο παθητική γνώση τής διαλέκτου. Σήμερα η διάλεκτος είναι υπό εξαφάνιση κατά τον σχετικό κατάλογο της UNESCO.

Ο χώρος όπου εντοπίζεται σήμερα η γλώσσα είναι κάποια χωριά στην Τσακωνιά στις πλαγιές του Πάρνωνα στην νότια επαρχία Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας. Είναι οι κωμοπόλεις του Λεωνιδίου και του Τυρού, και τα χωριά Μέλανα, Άγιος Ανδρέας, Βασκίνα, Πραστός, Σίταινα και Καστάνιτσα.

Στο παρελθόν τα τσακώνικα ομιλούνταν και σε γειτονικές περιοχές της Λακωνίας, αλλά και σε τσακώνικες αποικίες στη θάλασσα του Μαρμαρά και μέχρι το 1997 η διάλεκτος διδασκόταν από ντόπιους καθηγητές στο γυμνάσιο του Τυρού. Στον Τυρό ομιλείται ακόμη από νέους. Η Ακαδημία Αθηνών έχει κατά καιρούς οργανώσει διαλεκτολογικές αποστολές στην περιοχή, προκειμένου να αποθησαυρίσει τον λεξιλογικό πλούτο, σωζόμενο ακόμη σε ορισμένους ηλικιωμένους ομιλητές. Παρόμοιες διαλεκτολογικές εργασίες ανατίθενται επίσης σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο από ελληνικά πανεπιστήμια.

πηγη

Η Αρχαία Κόρινθος σε 3D ψηφιακή παρουσίαση!

Mία ιδιαίτερα αξιόλογη ανακατασκευή με ψηφιακά μέσα της αρχαίας πόλης της Κορίνθου όπως ήταν στο δεύτερο αιώνα μ.Χ. την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παρουσιάζεται σε ένα ολιγόλεπτο video

Είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς τριών ανθρώπων (Danila Loginov, Andrey Zarov και Vyacheslav Derbenev) μελών της δημιουργικής ομάδας History 3D. Οι δημιουργοί συγκέντρωσαν το σχετικό ιστορικό υλικό από διάφορες πηγές στο διαδίκτυο και με τη χρήση εξειδικευμένου λογισμικού κατάφεραν να ‘επαναφέρουν στη ζωή’ την ένδοξη, αρχαία πόλη της Κορίνθου που δεν υπάρχει πια. 

Το καταπληκτικό video περιέχει όλη την πόλη, το κεντρικό τμήμα της Αγοράς, το ναό του Απόλλωνα, το θέατρο και το Ωδείο καθώς επίσης και τον ιππόδρομο, το Γυμνάσιο, το ναό του Ασκληπιού και το αμφιθέατρο. Κοντά στην πόλη με τα τείχη και τους ναούς διακρίνεται φυσικά ο Ακροκόρινθος.
Δείτε το :

Η Ιωάννα Παπαντωνίου μας ξεναγεί στo Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα το 1982- Ioanna Papantoniou guides us in the Peloponnesian Folklore Foundation in 1982

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μας για την Ιωάννα Παπαντωνίου, σήμερα παρουσιάζουμε ένα αρχειακό βίντεο του 1982 στο οποίο η ίδια η ιδρύτρια και Πρόεδρος του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος μας ξεναγεί στη συλλογή του εθνογραφικού και λαογραφικού Μουσείου που έχει την έδρα του στο Ναύπλιο δίνοντας πάρα πολλές πληροφορίες πάνω στην ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία, την υφαντική, τον ελληνικό χορό αλλά και τις δράσεις του Μουσειου που βραβεύτηκε το 1981 με το European Museum of the Year main Award (EMYA) για την έκθεση του «Παραγωγή, επεξεργασία και εφαρμογή φυσικών υφαντικών υλών», η οποία αποτέλεσε την αφετηρία για μουσειολογικό προβληματισμό όλων των μικρών και πολλών μεγάλων μουσείων στην Ελλάδα, αλλά και για την προσφορά του στη μελέτη του νεότερου ελληνικού πολιτισμού, το μέγεθος και την ποιότητα των συλλογών του, την εκπαιδευτική και καινοτόμο -από αισθητικής πλευράς- έκθεση και την πρωτοτυπία των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων. Είναι το μοναδικό ελληνικό μουσείο που του έχει απονεμηθεί αυτό το βραβείο μέχρι σήμερα.Το 2013 το ΠΛΙ βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στον ελληνικό πολιτισμό.

Following the previous article on Ioanna Papantoniou, today we present an archival video of 1982 in which the founder and President of the Peloponnesian Folklore Foundation herself guides the viewer through the collection of the greek ethnographic and folklore museum situated in Nafplio. She is giving also much information on Greek traditional clothing and weaving, the Greek dance and the actions of the museum which was awarded in 1981 by the European Museum of the Year main Award (EMYA) for the exhibition of «Production, processing and application of natural textile materials», which was the starting point for museological reflection of all small and many large museums in Greece, and for its contribution to the study of the modern Greek culture thanks to the size and quality of its collections, educational and innovative aesthetic side, and thanks to the originality of its educational programs. It is the only Greek museum which has been awarded this prize until tolday.In 2013 the PLF was also awarded by the Academy of Athens for its contribution to the Greek culture.

 

 

See engravings of Greek traditional costumes in this link / Δείτε γκραβούρες από ελληνικές φορεσιές του 19ου αιώνα εδώ 

If you liked this article please like and share! Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε like και share!

Πρoστατευμένο: Bibliography of travelling to Peloponnese In 19th century IIΙ/Βιβλιογραφία ταξιδιωτικής γραμματείας του 19ου αιώνα στην Πελοπόννησο IIΙ

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω: