Αρχείο κατηγορίας ANCIENT MONUMENTS

Greek ancient art in Tournefort (18th century)/ Αρχαία Ελληνική Τέχνη στο έργο του Tournefort (18ος αιώνας)

Ο Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ (Joseph Pitton de Tournefort, 5 Ιουνίου 165628 Δεκεμβρίου 1708) ήταν Γάλλος βοτανολόγος. Την περίοδο από το 1700 ως το 1702 επισκέφθηκε τα ελληνικά νησιά και εν συνεχεία την Κωνσταντινούπολη, τα σύνορα του Εύξεινου Πόντου, την Αρμενία και τη Γεωργία, συλλέγοντας φυτά και κάνοντας διάφορες επιστημονικές παρατηρήσεις. Συνοδεύτηκε στα ταξίδια αυτά από τον Γερμανό βοτανολόγο Αντρέας φον Γκουντελσχάιμερ(Andreas von Gundelsheimer, 1668-1715) και τον καλλιτέχνη Κλοντ Ομπριέ (Claude Aubriet, 1651-1743). Η περιγραφή για εκείνο το ταξίδι δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του (Relation d’un voyage du Levant) και περιλαμβάνει γκραβούρες που απεικονίζουν φυτά αλλά και ενδιαφέροντα δείγματα της αρχαιοελληνικής τέχνης.

Joseph Pitton de Tournefort, (1656-1708) was a French botanist. In the period from 1700 until 1702 he visited the Greek islands and then Constantinople, the borders of Black Sea, Armenia and Georgia, collecting plants and making various scientific observations.  He was accompanied on these trips by the German botanist Andreas von Gkountelschaimer  (1668-1715) and the artist Claude Aubriet, (1651-1743). The description of that journey was published after his death (Relation d’un voyage du Levant) and includes engravings depicting plants and interesting examples of ancient Greek art.

Tournefort 1717
Tournefort 1717

Bas relief sur la porte d’ Ephese

Πρoστατευμένο: Illustrations of antiquities of Greece by Reinach Salomon/ Απεικονίσεις των αρχαιοτήτων της Ελλάδας από τον Reinach Salomon

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω:

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ/ VIRTUAL TOURS IN GREEK MUSEUMS

Παράλληλα με τους συνδέσμους της προηγούμενης ανάρτησής μου βρήκα κάποιες ενδιαφέρουσες σελίδες στις οποίες μπορεί κανείς να ξεναγηθεί εικονικά στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Αν δεν έχετε προγραμματίσει διακοπές ώστε να τα επισκεφτείτε , αξίζει τον κόπο να τα περιηγηθείτε μέσω του διαδικτύου!

Apart from the links in my previous post I found some interesting pages where one can tour virtually the  museums and archaeological sites of Greece. Unless you plan vacations to visit them, it is  worth  to browse to them through the internet!

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ-VIRTUAL TOUR OF ACROPOLIS http://www.youtube.com/watch?v=4XJd88cTRsU ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΑΘΗΝΩΝ – ANCIENT AGORA OF ATHENS Η ΖΩΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ – PARTHENON FRIEZE TOUR

THE FRASICLEIA FUNERAL ANCIENT STATUE/ ΤΟ ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑΣ

ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑΣ-FRASICLEIA STATUE

Το άγαλμα της Κόρης Φρασίκλειας βρέθηκε στην Μερεντα Αττικής , στο αρχαίο Νεκροταφείο Μυρρινούντος.

Ήταν επιτύμβιο άγαλμα και βρέθηκε θαμμένο μαζί με έναν Κούρο και εκτίθενται  μαζί στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθηνάς.
Είναι κατασκευασμένο από Παριανό μάρμαρο και χρονολογείται γύρω στο 550 π.Χ.
Στην βάση του αγάλματος είναι χαραγμένο ένα επίγραμμα που μας πληροφορεί για το όνομα και την ιδιότητα της νεκρής: «Μνήμα της Φρασίκλειας θα λέγομαι για πάντα κόρη [δηλαδή ανύπαντρο κορίτσι], γιατί από τους θεούς μου έλαχε να πάρω αντί για γάμο αυτό το όνομα.»
Xαραγμένο και το όνομα του γλύπτη που είναι ο Αριστίων ο Πάριος.
Το ύψος του αγάλματος είναι υπερφυσικό ,2.11 μ. και διατηρεί ακόμα μέρος της αρχαίας βαφής.
Μια απεικόνιση πώς ήταν το άγαλμα στην πραγματικότητα δείχνει η παρακάτω φωτογραφία. Η απεικόνιση έχει γίνει από την δρ. Αικατερίνη Καρακάση και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Αρχαιολογία».

Η κόρη φαίνεται με το δεξί χέρι να ανασηκώνει το χιτώνα στο πλάι και με το αριστερό κρατάει ένα μπουμπούκι λωτού μπροστά στο στήθος. Τα μαλλιά της είναι περίτεχνα χτενισμένα, φέρουν στεφάνι διακοσμημένο με άνθη, ενώ η κεφαλή και τα χέρια στολίζονται με πλούσια κοσμήματα.

 

Statue of the Kore Phrasikleia was found in Merenda in Attica, in the ancient cemetery of Myrrinounta.
It was a funerary statue and was found buried with a Kouros and they are exposed in the National Archaeological Museum of Athens.
It is made of Parian marble and dates back to around 550 BC
At the base of the statue there is inscribed an epigram that informs us about the name and title of the dead: «Tomb of Phrasikleia:  my name will forever be kore (unmarried girl)  because of my gods it fell to me not to get married and have that name. »
It is also inscriped the sculptor’s name is Aristion Parios.
The height of the statue is supernatural, 2.11 m. and still preserves part of the ancient painting.
An illustration of how the statue was actually, is shown at the photo below. The display has been made by Dr. Catherine Karakasi and was published in the magazine «Archaeology».

The kore appears with her right hand lifting the robe to the side and with the left holding a lotus bud in front of the chest. Her hair is elaborately combed and bear a wreath decorated with flowers, while the head and hands are adorned with rich jewels.

SOURCES: http://norrkoping10.rssing.com/browser.php?indx=6420147&item=16267

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/AR/Frasikleia.htm

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ/ ATHENS ACROPOLIS

Η Ακρόπολη ήταν τόσο η οχυρωμένη ακρόπολη όσο και το ιερό της αρχαίας πόλης των Αθηνών. Παρά το γεγονός ότι τα μεγάλα προγράμματα δημιουργίας του 5ου αιώνα π.Χ. κάλυψαν πολλά από τα προηγούμενα ερείπια, υπάρχουν ακόμα πολλές αρχαιολογικές αποδείξεις που αποδεικνύουν τη σημασία της Ακρόπολης σε όλες τις περιόδους του χρόνου. Κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, η Ακρόπολη περιβάλλεται από ένα τεράστιο οχυρωματικό τείχος, όπως αυτά στις Μυκήνες και την Τίρυνθα στη νότια Ελλάδα. Το τείχος αυτό παρέμεινε σε χρήση πολύ μετά την κατάρρευση του μυκηναϊκού πολιτισμού, και λειτούργησε ως οχύρωση της Ακρόπολης για αρκετούς αιώνες. Έως τα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ., αν όχι νωρίτερα, τουλάχιστον τμήμα της Ακρόπολης είχε εξελιχθεί σε ιερό της θεάς Αθηνάς, την προστάτιδα θεότητα της πόλης. Είναι πιθανό ότι ο πρώτος ναός της Αθηνάς Πολιάδος κατασκευάστηκε κατά την περίοδο αυτή, προκειμένου να στεγάσει ένα ξύλινο λατρευτικό άγαλμα της θεάς. Στο 2ο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ., πιθανώς σε συνδυασμό με την αναδιοργάνωση των Παναθηναίων το 566 π.Χ., υπήρξε μια έκρηξη της αρχιτεκτονικής και γλυπτικής δραστηριότητας, και ο πρώτος μνημειακός, πέτρινος, δωρικός ναός της Αθηνάς χτίζεται πάνω την Ακρόπολη. Ένας άλλος μνημειώδης ναός κτίστηκε στα τέλη του 6ου αιώνα, και ένας ακόμη ξεκίνησε μετά τη νίκη των Αθηναίων επί των Περσών στον Μαραθώνα το 490 π.Χ. Ωστόσο, η Ακρόπολη κατελήφθη και καταστράφηκε από τους Πέρσες 10 χρόνια αργότερα (480 π.Χ.). Παρά το γεγονός ότι οι Αθηναίοι και οι υπόλοιποι Έλληνες νίκησαν τελικά τους ανατολικούς εχθρούς τους, η Ακρόπολη έγινε ερείπια. Στα μέσα του 5ου αιώνα, οι Αθηναίοι πείστηκαν από τον Περικλή για την ανοικοδόμηση των ναών της Ακρόπολης σε μεγάλη κλίμακα και έτσι κατασκευάστηκαν τα πιο διάσημα κτίρια στην Ακρόπολη – ο Παρθενώνας, το Ερέχθειο, τα Προπύλαια και ο ναός της Αθηνάς Νίκης.

Κατά την Ελληνιστική και τη Ρωμαϊκή περίοδο, πολλά περίτεχνα αφιερώματα στήθηκαν στην Ακρόπολη από ξένους (μη Αθηναίους) κυβερνώντες και πολιτικούς. Ενώ εξακολουθεί να λειτουργεί ως θρησκευτικό κέντρο, η Ακρόπολη, κατά μία έννοια, έγινε ένα είδος «μουσείου» ή «το θέατρο της μνήμης» που συνεδέε τις «ημέρες δόξας» της Αθήνας με τις νέες εξουσίες της ελληνιστικής και, αργότερα του ρωμαϊκού κόσμου. Το 267 μ.Χ. η Αθήνα καταστράφηκε μερικώς από γερμανικά φύλα που εισέβαλαν από τη βόρεια Ευρώπη. Στον απόηχο, ένα νέο τείχος χτίστηκε γύρω από την πόλη, που εκτείνεται από την Ακρόπολη βόρεια προς τη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, ανατολικά για μερικές εκατοντάδες μέτρα, και τελικά πίσω νότια προς τις βόρειες και ανατολικές πλαγιές της Ακρόπολης. Η Ακρόπολη έγινε και πάλι μια σημαντική ακρόπολη, και η δυτική πλευρά ενισχύθηκε από μια νέα πύλη. Η νέα περιτείχιση εξασφάλισε επίσης μια σημαντική πηγή νερού, την Κλεψύδρα, εντός των οχυρώσεων της Ακρόπολης. Καθ ‘όλη την ύστερη αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ακρόπολη παρέμεινε ένα στρατηγικό σημείο.

Αρχαιολογικές ανασκαφές, και η απαραίτητη διατήρηση, μελέτη και δημοσίευση των μνημείων, άρχισαν στη δεκαετία του 1830 αμέσως μετά την αυτοτέλεια Έλληνες, και συνεχίζουν μέχρι σήμερα.

πηγή: http://www.stoa.org/athens/sites/acropolis.html

The Acropolis was both the fortified citadel and state sanctuary of the ancient city of Athens. Although the great building programs of the 5th century B.C. have disturbed or covered many of the earlier remains, there is still a great deal of archaeological evidence attesting to the importance of the Acropolis in all periods of time. In the Late Bronze Age, the Acropolis was surrounded by a massive fortification wall like those at Mycenae and Tiryns in southern Greece. This wall remained in use long after the collapse of Mycenaean civilization, and functioned as the fortifications of the Acropolis for several centuries. By the middle of the 8th century B.C., if not earlier, at least part of the Acropolis had developed into the sanctuary of the goddess Athena, the patron divinity of the city. It is likely that the first temple of Athena Polias was constructed in this period in order to house a wooden cult statue of the goddess. In the 2nd quarter of the 6th century B.C., probably in association with the re-organization of the Panathenaic festival in 566 B.C., there was a burst of architectural and sculptural activity, and the first monumental, stone, Doric temple of Athena is built on the Acropolis. Another monumental temple was built towards the end of the 6th century, and yet another was begun after the Athenian victory over the Persians at Marathon in 490 B.C. However, the Acropolis was captured and destroyed by the Persians 10 years later (in 480 B.C.). Although the Athenians and other Greeks were eventually victorious over their eastern enemies, the Acropolis lay in ruins. In the mid-5th century, the Athenians were persuaded by the statesman Perikles to rebuild the temples on the Acropolis on a grand scale, and it is during the second half of the 5th century B.C. that the most famous buildings on the Acropolis — the Parthenon, the Erechtheion, the Propylaia, and the temple of Athena Nike, were constructed.

In the Hellenistic and Roman periods, many elaborate dedications were set up on the Acropolis by foreign (non-Athenian) rulers, general, and statesmen. While still functioning as a religious center, the Acropolis, in a sense, became a kind of «museum» or «theater of memory» linking the «glory days» of Athens with the new powers of the Hellenistic and, later, Roman world. In 267 A.D. Athens was invaded and partially destroyed by the Heruli from northern Europe. In the aftermath, a new fortification wall was built around the city, running from the Acropolis north to the Library of Hadrian, east for a few hundred meters, and then finally back south towards the North and East Slopes of the Acropolis. (The course of this «Post-Herulian» or Late Roman fortification wall is not completely known on the eastern side, and it is likely that they included part of the South Slope of the Acropolis as well). The Acropolis once again became an important citadel, and the western appoach was strengthened by a new gateway (the so-called Beulé Gate, named after an early archaeologist). The new circuit also secured an important source of water, the Klepsydra, within the fortifications of the Acropolis. Throughout late antiquity and the Middle Age up until the liberation of Greece from the Ottoman Empire in the early 19th century, the Acropolis remained a strategic and well-defended citadel.

Acropolis in 1834

Archaeological excavations, and the necessary conservation, study, and publication of the monuments, were begun in the 1830’s soon after Greek indepedence, and continue to the present day.

source:  http://www.stoa.org/athens/sites/acropolis.html

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟ 1834/ ATHENS ACROPOLIS IN 1834

Η Ακρόπολη διαχρονικά, αποτέλεσε πάντοτε μαγνήτη για όλους τους επισκέπτες της Αθήνας, πολλοί από τους οποίους την ζωγράφισαν ή έκαναν σχέδια για σπουδαίες γκραβούρες, ενώ άλλοι μας έδωσαν λεπτομερείς περιγραφές του σπουδαιότερου μνημείου της κλασσικής Αρχαιότητας.

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 7
Ο Thomas Abbet- Graccet υπήρξε σημαντικός Γάλλος λόγιος και περιηγητής του 19ου αιώνα. Περί το έτος 1900, βρέθηκαν επιστολές που είχε στείλει στον κόμη Durcis,με σημαντικές πληροφορίες για γεγονότα της εποχής του και για περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επρόκειτο μάλλον για αντίγραφα επιστολών του, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου τη σημασία τους.Τα Προπύλαια κι ο ναός της Αθηνάς Νίκης (έργο του Thomas Hartley Cromek,1834)

Σε μία από τις επιστολές αυτές, περιγράφει την επίσκεψή του στην Ακρόπολη στις 11 Δεκεμβρίου του 1834. Η εικόνα που δίνει, έχει την αξία της, για να κατανοήσουμε σήμερα, με τόσα σημαντικά έργα που έγιναν, την κατάσταση του σημαντικού αυτού βράχου για τον παγκόσμιο πολιτισμό, λίγα χρόνια μετά την διεξαγωγή του απελευθερωτικού αγώνα του 1821 και δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους. Η επιστολή του αυτή δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Αρμονία» το 1901.

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 1
Αξίζει να αναφέρουμε πως κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο Thomas Abbet- Graccet είχε την ευκαιρία να συναντηθεί δύο φορές με τον ίδιο τον βασιλέα Όθωνα, με τον οποίο μάλιστα και την ακολουθία του ανέβηκαν και στην Ακρόπολη. Η εντύπωση πάντως που του προκάλεσε ο νεαρός τότε βασιλεύς, δεν ήταν καλή.

Γράφει μεταξύ άλλων ο Γάλλος περιηγητής: «Λυπούμαι, διότι άλλως είχον φαντασθεί τον πρώτον βασιλέα της Ελλάδος και έσχον την πικρίαν της διαψεύσεως ή τω όντι ο νεανίας ούτος δεν είναι κατάλληλος δια τον αρτιπαγή Eλληνικόν θρόνον και η έμφυτος εις πάντα άνθρωπον αίσθησις της ικανότητος του άλλου με προειδοποιεί περί τούτου».

Πάντως παραδεχόταν ότι ο Όθωνας κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες για την εκμάθηση της γλώσσας των υπηκόων του.

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 2

Οι δε παλαιοί οπλαρχηγοί εξέφραζαν τη χαρά τους όταν έβλεπαν τον νεαρό βασιλέα να φοράει φουστανέλα.«Παρετήρησα δε πολλούς Ελληνικούς οφθαλμούς δακρύοντας επί τη θέα του βασιλέως φέροντος την λευκήν φουστανέλλαν…».

Το απόγευμα της ίδια μέρας συνάντησε το Γάλλο πρεσβευτή στην Αθήνα, ο οποίος συμφώνησε μαζί του και πρόσθεσε:«Πολύ φοβείμαι μη η ζωηρά νεανική φαντασία του βασιλέως κακόν μάλλον προξενήση εις την μικράν χώραν».

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 8
Αναφερόμενος στην άνοδο στην Ακρόπολη, έγραφε ότι σ’ αυτήν οδηγεί «οδός τραχεία» αλλά γραφικότατη. Στις δύο πλευρές της υπήρχαν ακόμα το 1834 τουρκικά πρατήρια.

«Η Ακρόπολις δε, φαίνεται εισέτι κεκαλυμμένη υπό σωρών αθλίων οικίσκων,οίτινες εχρησίμευον εις τους tούρκους φύλακας και υπό σωρούς χωμάτων, άτινα εκάλυψαν τον απορρώγα βράχον».

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 3

Ο Γάλλος περιηγητής είχε παρατηρήσει ακόμα, ότι υπήρχαν στα Προπύλαια αποθήκες των Τούρκων «δια την κατασκευήν των οποίων εγένετο ασυνείδητος χρήσις πολυτίμων λειψάνων»!!!Το εσωτερικό του Παρθενώνα,από το Εθνικό Ημερολόγιο του Βρετού,του 1864

Στον πρώτο τοίχο,που συνάντησε επάνω στο βράχο, είδε ενσωματωμένη ενεπίγραφη πλάκα με θαυμάσια γλυπτά σχέδιο. Όπως μάλιστα τον διαβεβαίωσε ο γραμματέας της Γαλλικής πρεσβείας Σαβινύ, ολόκληρα φορτία λίθων είχαν μεταφερθεί κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, τεμαχίσθηκαν και χρησίμευσαν σαν οικοδομικό υλικό για τα σπίτια των tούρκων. Ανάμεσα από τις τουρκικές αποθήκες, οι οποίες τότε είχαν αρχίσει να κατακρημνίζονται,έβλεπε ο επισκέπτης στο δρόμο που οδηγούσε στον Παρθενώνα, τεμάχια τηλεβόλων και ογκώδη βλήματα.Παλαιό χαρακτικό,που απεικονίζει την Ακρόπολη με τον οθωμανικό μιναρέ, κατά την Α’ περίοδο της τουρκοκρατίας.

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 4

«Το αριστούργημα του Ικτίνου -έγραφε ο Thomas Abbet Graccet- εσυλήθη υπό των Τούρκων,οίτινες μετέβαλον αυτό αναλόγως των περιστάσεων·άλλοτε μεν εις πυριτιδαποθήκην,άλλοτε δε εις τζαμίον. Εκ της τελευταίας ταύτης χρήσεως διεσώθη ήδη, υψών την αιχμήν του υπεράνω του αετώματος, μιναρές φέρων καταφανώς τα ίχνη προηγηθείσης πυρκαϊάς. Τα εσωτερικά τοιχώματα του Παρθενώνος φέρουσιν εισέτι εικόνας χριστιανικάς της εποχής, καθ ήν ο Παρθενών είχε μεταποιηθεί εις ναόν της Παναγίας. Μίαν των εικόνων τούτων καλύτερον των άλλων διατηρηθείσαν αποκατέστρεψαν οι τούρκοι παραδίδοντες την Ακρόπολιν».Ο Παρθενώνας (19ος αιώνας),με το μικρότερο τζαμί,που κτίσθηκε μετά τήν ανατίναξη από τον Μοροζίνι,το 1687.Στη συνέχεια της αφήγησής του, ρίχνει και μια «σπόντα» στον Έλγιν,χωρίς να τον κατονομάζει. Υπογραμμίζει συγκεκριμένα ότι είναι ανυπολόγιστη η καταστροφή του μνημείου, από τον χρόνο, τις διάφορες περιπέτειες και την σύληση, στις θαυμάσιες μετώπες του ναού (πρόκειται για τα μάρμαρα που βρίσκονται έκτοτε στο Βρετανικό Μουσείο). Παρά τα όσα πήρε ο Έλγιν, το 1834 υπήρχαν ακόμα πεταμένα στο χώμα τεμάχια γλυπτών.

Παρατήρησε μάλιστα ο Γάλλος,στον κορμό ενός αγάλματος άριστης τέχνης,περίπου 20 σημάδια από σφαίρες, γιατί οι tούρκοι το χρησιμοποιούσαν για άσκηση σκοποβολής!!!Ναός Απτέρου Νίκης (έργο του Théodore Caruelle d’ Aligny,1845)Σωρούς πλακών και τεμάχια μαρμάρων, είδε εξάλλου μπροστά στο ναό της Απτέρου Νίκης. Και ενώ παρακολουθούσε τις εργασίες της αποκάθαρσης του μνημείου από χώματα και πέτρες, δύο εργάτες του έφεραν και του έδειξαν ένα μικρό ακέφαλο αγαλματίδιο ωραίας τέχνης.Το Ερεχθείον,από το περιοδικό “Πανδώρα”,του 1851

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 5

Το Ερεχθείον αριστερά του Παρθενώνα, μόλις που φαινόταν κάτω από τους σωρούς χωμάτων,που τους συγκέντρωσαν οι tούρκοι για καλύτερη άμυνα. Μέσα στο ναό είχε αποθηκευθεί κατά καιρούς μπαρούτι και άλλα πολεμοφόδια.

Και κατέληγε ο Thomas Abbet- Graccet:

«Επί των ερειπίων εκείνων,ησθανόμην ήδη επιστρέφοντας τους φυγαδευθέντας θεούς και μεθ’ όλην την πενιχρότητα και την ερημίαν, ήτις ηπλούτο περί εμέ, ενόμισα προς στιγμήν ότι εβλεπον ανερχομένην προς την Ακρόπολιν την πομπήν των Παναθηναίων και ότι ήκουον τα μάρμαρα πληττόμενα υπό των ποδών των ταύρων των αγομένων προς σφαγήν…».Η κεντρική οδός (συνέπιπτε με την σημερινή οδό Αθηνάς),στο παζάρι των Αθηνών,λίγο πριν ξεσπάσει η Ελληνική επανάσταση(έργο του Edward Dodwell,1821)

Πώς ήταν η Ακρόπολη το 1834! - Φωτογραφία 6

αναδημοσίευση από: parapolitika.gr

Μη διστάσετε να αφήσετε ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση… Πείτε μας αν σας άρεσε η ανάρτηση, ρωτήστε ο,τι θέλετε και ας κάνουμε μια συζήτηση γύρω από το θέμα…

Don’t hesitate to leave a comment under the post… Tell us if you liked it, ask questions and let’s discuss on the topic!