Αρχείο κατηγορίας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΤΟ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΝΤΕΛΙΟΥ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ-ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ»

Παραδοσιακές-Ελληνικές-Φορεσιές-ΕξώφυλλοΚάθε μέρος στον ελλαδικό χώρο έχει μια μοναδική, πολιτιστική ταυτότητα. Η ομιλία, ο τρόπος ζωής, τα ήθη, η μουσική, οι χοροί, διαφοροποιούνται από τόπο σε τόπο, ανάλογα την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων της κάθε περιοχής. Η ενδυμασία δεν ξεφεύγει από τον κανόνα αυτό αφού αποτελεί γνήσια έκφραση του πολιτισμού και τέκνο της τοπικής χειροτεχνίας και της αισθητικής αντίληψης μιας κοινωνίας. Η κάθε της ιδιαιτερότητα, τα υλικά κατασκευής, η ποιότητα και η ποσότητα ρούχων, αντανακλούν όχι μόνο την οικονομική κατάσταση των κατοίκων, αλλά και τα έθιμα, την ιστορική συνέχεια και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Η Εύβοια ως μεγάλο νησί, με πολύμορφη γεωλογική δομή, έχει πολλές παραδοσιακές ενδυμασίες. Στο βιβλίο αυτό ασχολούμαστε για αρχή με την επαρχία Ιστιαίας στη Βόρειο Εύβοια, στην οποία συναντούμε δύο κύριους τύπους χωρικής φορεσιάς και μια αστική. Στο βιβλίο αυτό, εκτός από τη γενική περιγραφή της φορεσιάς έγινε προσπάθεια να καταγραφούν, εκτός από τη νυφική, οι γιορτινές και καθημερινές φορεσιές της περιοχής. Επίσης, αναφέρονται οι τοπικές ιδιαιτερότητες των χωριών καθώς και ο ρόλος της προσωπικής δημιουργικότητας και των τερζήδων (ελληνοραπτών) στην αισθητική του ντυσίματος. Με την ελπίδα το βιβλίο αυτό να στρέψει το ενδιαφέρον μας και πάλι στις ρίζες μας και να μας ωθήσει να γνωρίσουμε, να σεβαστούμε και να συντηρήσουμε το τοπικό μας χρώμα, σας καλωσορίζω στον κόσμο της παραδοσιακής μας ενδυμασίας.

Το βιβλίο βραβεύτηκε με το Καυταντζόγλειο Βραβείο 2014 της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.

Every place in Greece is a unique cultural identity. The speech, lifestyle, customs, music, dances, vary from place to place, depending on the temperament of the people of each region.  Clothing is no exception to this rule since it is true expression of the culture and child of the  aesthetic perception of a society. Costume’s diversity, materials, quality and quantity of garments, reflect not only the financial status  of the inhabitants, but also customs, historical continuity and woman’s position  in the society. Evia as a large island with diverse geological structure, has many traditional costumes. In this book we deal in principle with the costumes around Istieas province in northern Evia, where we find two main types of peasant costume and one urban outfit. In this book, apart from the general description of the costume there was an attempt  to record, in addition to the bridal ones, the everyday and festive costumes of the region. It is also Also listed the role of personal creativity and landcrafts’ aesthetics of dress. Hoping this book to turn our attention back to our roots and induce the better knowledge, respect and preservation of local color, I welcome you to the world of our traditional clothing.

Αγοράστε το μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος πώλησης της ιστοσελίδας fylatos.com, προσθέτοντας το στο καλάθι ή με τηλεφωνική παραγγελία στο 2310-821622. Τα μεταφορικά είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλη την Ελλάδα και για 62 χώρες του εξωτερικού.

Buy the book through the automated system of the sales department in the site fylatos.com, adding it to your cart or by telephone order on 0030-2310-821622. The transportation is FREE throughout Greece and for 62 countries.

Advertisements

Souvlaki 2000 years old! Σουβλάκι 2000 ετών!

«Η Πομπηία του Αιγαίου», το Ακρωτήρι της Σαντορίνης που ήταν μια ευημερούσα πόλη μέχρι την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, ήρθε στο φως για πρώτη φορά από τον καθηγητή Σπύρο Μαρινάτο (ο οποίος σταμάτησε τις ανασκαφές το 1974) και, στη συνέχεια, από τον διάδοχό του Χρίστο Ντούμα, ο οποίος συνεχίζει σήμερα την έρευνά του.

Τα ευρήματα των ανασκαφών αποκάλυψαν οτι το Σουβλάκι, η πεμπτουσία των ελληνικών πιάτων, ήταν ένα δημοφιλές έδεσμα στη Σαντορίνη το 2000 π.Χ., όταν οι Θηραίοι μαγείρευαν το κρέας περασμένο σε ένα ξυλάκι  τοποθετώντας το σε στηρίγματα πάνω στα κάρβουνα με τη βοήθεια του σκεύους που βλέπετε παρακάτω

‘The Pompeii of the Aegean,’ the Akrotiri settlement in Santorini once a prosperous city, was brought to light first by Professor Spyros Marinatos (who stopped excavating in 1974) and then by his successor Christos Doumas, who continues his research today.

Souvlaki, the quintessential Greek dish, was a popular delicacy in Santorini back in 2000 BC,  when Therans cooked meat on a skewer, placing it on supports over the embers with the aid of the cooking facility shown below

 

A pair of clay supports, a portable cooking facility used to grill meat on skewers, shaped in animal form (1600 BC). This is the way prehistoric souvlaki was made

The eruption of the volcano in the 17th century BC covered the laden tables of the Theran people in lava and ash and violently interrupted their otherwise carefree lives – yet thanks to this cloak, which formed the perfect insulation for preserving matter of an organic origin, we now know about the sophisticated diet of our predecessors. Excavations at Akrotiri, the coastal settlement on the southwest of the island, have revealed that the residents of this ancient city loved lamb, goat and fish; salted and sun-dried fish, sea urchins, scallops and clams; dried figs and fresh pomegranate juice; honey, tisanes and spices. They even loved imported delicacies such as snails from Crete. Archaeologists believe that the bon viveurs Therans had also learned how to make beer out of barley through their commercial ties with Egypt. Of course, as far as alcoholic beverages are concerned, the heart of Therans always went, and continues to go, to wine.

Η έκρηξη του ηφαιστείου τον 17ο αιώνα π.Χ. κάλυψε τα φορτωμένα τραπέζια των Θηραίων με λάβα και στάχτη και διακόπηκε βίαια η ανέμελη ζωή τους – βέβαια χάρη σε αυτό το μανδύα, ο οποίος σχηματίζει το τέλειο μονωτικό για τα ευρήματα οργανικής προέλευσης, γνωρίζουμε σήμερα για την εκλεπτυσμένη διατροφή των προγόνων μας. Οι ανασκαφές στο Ακρωτήρι, στον παραθαλάσσιο οικισμό στα νοτιοδυτικά του νησιού της Σαντορίνης, αποκάλυψαν ότι οι κάτοικοι της αρχαίας αυτής πόλης αγαπούσαν το αρνί, το κατσίκι και τα  αλατισμένα και λιαστά ψάρια, αχινούς, χτένια και κυδώνια, ξερά σύκα και φρέσκο χυμό ροδιού, μέλι, αφεψήματα και μπαχαρικά. Αγαπούσαν ακόμα τα εισαγόμενα εδέσματα, όπως τα σαλιγκάρια από την Κρήτη. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι οι Θηραίοι είχαν μάθει επίσης πώς να φτιάχνουν μπύρα από κριθάρι μέσω των εμπορικών δεσμών τους με την Αίγυπτο και φυσικά προτιμούσαν το  ντόπιο κρασί.

source

Δείτε κι αλλα άρθρα για την ελληνική παραδοσιακή γαστρονομία εδώ